Η οδική ασφάλεια προφανώς και έχει απόλυτη προτεραιότητα σε σχέση με τον καλλωπισμό της πόλης. Αυτή η θεμελιώδης αρχή όμως θα πρέπει να ισχύει οριζόντια, σε όλες τις περιπτώσεις, και όχι μόνο όταν είναι απλώς εύκολο να εφαρμοστεί.

Το να κόψεις, για παράδειγμα, τους θάμνους που ομορφαίνουν έναν κεντρικό οδικό άξονα όπως η οδός Ακρίτα, με το πρόσχημα να μπορούν τα αυτοκίνητα να διασχίζουν με ασφάλεια τις διασταυρώσεις, είναι το εύκολο. Το δύσκολο, όπως φαίνεται, είναι να μετακινήσεις τους κάδους σκουπιδιών για να διευκολύνεις την έξοδο των οχημάτων από την Αναγνωσταρά προς την 23ης Μαρτίου. Εκεί οι κάδοι παραμένουν καθηλωμένοι, γιατί η μετακίνησή τους απαιτεί σχεδιασμό και χωροθέτηση κάπου αλλού, όπου προφανώς θα ενοχλούν. Αντιθέτως, οι θάμνοι στις νησίδες θεωρούνται αναλώσιμοι και άχρηστοι από τους λάτρεις της τσιμεντοποίησης.

Οι θάμνοι δημιουργούν κινδύνους στην κυκλοφορία μόνο όταν αφήνονται ανεξέλεγκτοι και ξεπερνούν ένα συγκεκριμένο ύψος. Στις περισσότερες βέβαια περιπτώσεις, το πραγματικό πρόβλημα και η επικινδυνότητα στην οδό Ακρίτα δεν είναι η απλή διασταύρωση, αλλά η παράνομη αναστροφή που επιλέγεται συστηματικά από πολλούς οδηγούς, κάτι που είναι βέβαιο ότι θα ενταθεί μόλις αποκτηθεί μεγαλύτερη ορατότητα. Αν στην εξίσωση μπουν και οι πεζοί οι οποίοι θα επιχειρούν να διασχίζουν πλέον το δρόμο από όπου βολεύονται δημιουργείται ένα επικίνδυνο μείγμα που θα πολλαπλασιάσει τους κινδύνους. Λαμβάνεται δηλαδή ένα πρόχειρο μέτρο στο όνομα της ασφάλειας, το οποίο στην πράξη θα οδηγήσει σε ακόμα πιο επικίνδυνες και ανεξέλεγκτες καταστάσεις.

Η ορατότητα στις νησίδες, αλλά και συνολικότερα η κυκλοφορία με ασφάλεια στον αστικό ιστό, είναι ζητήματα σοβαρά. Απαιτούν αντιμετώπιση μέσα από μια συνολική μελέτη και εξέταση ουσιαστικών εναλλακτικών λύσεων. Η τακτική «πονάει κεφάλι, κόβει κεφάλι» δεν αποτελεί σοβαρό τρόπο διοίκησης και επίλυσης προβλημάτων. Οι βεβιασμένες και αποσπασματικές κινήσεις το μόνο που καταφέρνουν είναι να υποβαθμίζουν την αισθητική εικόνα της πόλης, αφαιρώντας τις λίγες νησίδες πρασίνου που διαθέτει, δημιουργώντας ταυτόχρονα μεγαλύτερους κινδύνους στους δρόμους.

Εκτός κι αν το όραμα της δημοτικής αρχής είναι να ξηλωθούν οι θάμνοι και τα δέντρα επειδή «χαλάνε» την αισθητική και να αντικατασταθούν τελικά από χρωματιστούς κάδους απορριμμάτων, μιας και δεν υπάρχει άλλος ελεύθερος χώρος στην πόλη για να τοποθετηθούν. Οι εύκολες λύσεις απλώς καταστρέφουν υποδομές, υποβαθμίζοντας την εικόνα της πόλης, και αυτό προφανώς δεν αποτελεί θετική συμβολή στους κατοίκους και τους επισκέπτες της. Το τσιμέντο και ο «κρανίου τόπος» δεν είναι αυτό που έχει ανάγκη η Καλαμάτα.

panagopg@gmail.com