Δέκα χρόνια συμπληρώθηκαν από τις καταστροφικές και φονικές πλημμύρες της 7ης Σεπτεμβρίου 2016 στην Καλαμάτα και την ευρύτερη περιοχή και δεν έχει ολοκληρωθεί ούτε ένα αντιπλημμυρικό έργο. Περιοχές της Καλαμάτας και της ευρύτερης περιοχής (Πήδημα, Θουρία) που υπέστησαν μεγάλες καταστροφές τότε, παραμένουν απροστάτευτες, εγκαταλελειμμένες.
Σε περίπτωση που έχουμε ακραίο καιρικό φαινόμενο ίδιας έντασης, πολύ πιθανό,την εποχή της κλιματικής κρίσης, οι καταστροφές θα είναι χειρότερες. Ο κόσμος στις περιοχές αυτές δεν ελπίζει, δεν περιμένει τίποτα και κάνει την προσευχή του, για να μην συμβεί ξανά το κακό.
Για το γεγονός αυτό υπάρχουν αιτίες και ευθύνες της κεντρικής εξουσίας και της τοπικής αυτοδιοίκησης. Τα έργα αντιπλημμυρικής προστασίας που θωρακίζουν περιοχές, που σώζουν δημόσιες υποδομές, ιδιωτικές περιουσίες και άνω απ’ όλα την ανθρώπινη ζωή, δεν είναι έργα πρώτης προτεραιότητας, όπως θα έπρεπε να είναι. Το πάθημα του 2016, οι μεγάλες καταστροφές και οι απώλειες ανθρώπων δεν έγιναν μάθημα, δεν ευαισθητοποίησαν την Πολιτεία, δεν την έκαναν να αλλάξει πολιτική και προτεραιότητες. Δεν συγκίνησαν την αυτοδιοίκηση, που δεν πιέζει και δεν διεκδικεί την ένταξη και την υλοποίηση αντιπλημμυρικών έργων, σε βάρος έργων ανάπλασης, παρεμβάσεων βιτρίνας.
Εργα αντιπλημμυρικά που ξεκίνησαν, έμειναν στη μέση και κανείς δεν ξέρει πότε θα ολοκληρωθούν. Κάποια δεν είχαν απαλλοτριώσεις και όταν συντελέστηκαν, επιτέλους, είχαν τελειώσει τα χρήματα. Στο σημαντικό αντιπλημμμυρικό έργο στον περιφερειακό αυτοκινητόδρομο στα Γιαννιτσάνικα, για 2,5 χρόνια(!) οι απαλλοτριώσεις παρέμεναν σε εκκρεμότητα και κανείς δεν προβληματιζόταν και δεν ανησυχούσε. Σε άλλο έργο, στον εθνικό δρόμο, δεν υπήρχε έγκριση κυκλοφοριακών ρυθμίσεων και χρειάστηκε 1,5 χρόνος, ώστε να ξεκαθαρίσει ότι την έγκριση των ρυθμίσεων αυτών μπορούσε να τη δώσει και η αρμόδια υπηρεσία του Δήμου Καλαμάτας και όχι η υπεύθυνη υπηρεσία της Αποκεντρωμένης Διοίκησης από την Πάτρα, από την οποία την περίμενε ο Δήμος(!).
Το μοναδικό έργο για το οποίο υπάρχει θετική εξέλιξη, είναι το αντιπλημμυρικό της οδού Ευριπίδου που, επιτέλους, έχει ανάδοχο.
Με όλα αυτά κρίσιμες περιοχές της Καλαμάτας και της ευρύτερης περιοχής παραμένουν ευάλωτες, παρατημένες στην τύχη τους. Και αυτό είναι εγκληματική αδιαφορία.
